Monday, 16. February 2015  ir  ir  ir ir
اسفندگان بهتر است یا والنتاین؟ اسفندگان بهتر است یا والنتاین؟
۵ بهمـن مـاه “ولنتـــــاین” ۲۹ بهمـن مـاه “سپندارمذگــــــان” سال هـــا دل طلب جـام جـم از مـا می کـــرد و انچـه خـــود داشت زبیگانـه تمنــا... اسفندگان بهتر است یا والنتاین؟

sepandarmaz

۵ بهمـن مـاه “ولنتـــــاین”

۲۹ بهمـن مـاه “سپندارمذگــــــان”

سال هـــا دل طلب جـام جـم از مـا می کـــرد

و انچـه خـــود داشت زبیگانـه تمنــا می کـــرد

تنها مدت کمی به اواخـر بهمـن ماه و اواسـط مـاه فوریـه باقی مانـده که روز عشـق فرنگــــی “ولنتــــاین” و روز عشق ایــران باستـان “سپنـدارمذگـــان” به فاصله چهـار روز از هـم قــرار دارند و احتمال الگو برداری غربی از این جشن کهن ایرانی وجود دارد همان طور که زایش حضرت عیسی را از شب بلدا الگو برداری کردند.(از راه کیش کهن مهر)

چند سالـی است که ۲۵ بهمـن (۱۴ فـوریه) روز ولنتـــاین و خرید گـل و عروسـک ، شکـــلات و … در کشـورمان باب شده است.
اکثـر جوان هـا بدون اطلاع از اینکه اصلا این ولنتــاین خوردنـی یـا پوشیــدنی است فقـط می داننـد کـه در این روز بایـد برای کسانی که دوست دارند هدیـه بخرنـد.

نکته مهم: روز واقعی جشن پنجم اسفند است. همانطور که می بینید وجود نام اسفندگان در ماه بهمن بی معنی است و این به خاطر لجبازی زرتشتی ها برای همراه نبودن و نپذیرفتن گاهشماری خیامی جلالی است انها با این کار خود موجب جابجایی همه جشن ها از روز حقیقی خود شدند مثلا شب یلدا را 24 آذر می گیرند و این خنده دار است! بهمنگان را در دی ماه می گیرند! پس بیاد داشته باشید روز حقیقی جشن 5 اسفند است!

***********************************************

ولنتـــــاین چیست؟
در قرن سـوم میـلادی که مطابق می شـود با اوایـل امپـراطوری ساسانی در ایـران، در روم باستان فرمانروایـی بـوده است به نـام کلـــودیوس دوم . کلـودیوس ، عقایـد عجیبـی داشت ، از جمله اینـکه سربازی خـوب خواهـد جنگیـد که مجـرد باشد ، از ایـن رو ازدواج را برای سـربازان امپراطـــوری روم قدغـن می کنـد.
کلـــودیوس به قدری بی رحـم و فرمانش به اندازه ای قاطـع بود که هیچ کس جرات کمـــک بـه ازدواج سـربازان نداشت. امـا کشیشی بـه نـام والنتیـــوس “ولنتــــاین” مخفیانه عقـد سربازان رومـی را با دختـران محبـوبشان جــاری می کرد.
کلودیوس دوم از این جـــریان خبـر دار می شود و دستور می دهـد که “ولنتــــاین” را به زنـدان بیاندازنـد.
سرانجـام کشیش بـه جـرم جـاری کـردن عقـد عشــاق بـا قلبـی عاشـق اعـدام می شـــود.
بنابـــراین او را به عنـوان فدایـــی و شهیـــد راه عشـق می داننـد و از آن زمـان نهـاد و سمبلــی می شـود بـرای عشــــق.

امـا متاسفانـــه و با کمـال تعجب ، ایرانیــــان امــــروز
بـا بیش از چهارهـــزار و پانصـد سـال تمـــدن
برگـــزاری جشن هـا و مناسبت هـــای بیگانــــه را نشــانه تمـدن و فخـر می دانند!
همـه اسـم “ولنتــــاین” را شنیده اند و مراسم آن را ماننـد سایـر بیگانگــان بجـا می آورند.
ولـی تــا بـه حـال اســم “سپنـدارمذگـــان” به گوششان هم نخورده است.

***********************************************
“سپنـدارمذگـــان” چیست؟

در ایران باستان ، نـه چـون رومیـان از سه قـرن پس از میـلاد ، کـه از بیست قـرن پیش از میـلاد ، یعنـی حـدودا دو هـزار سـال پیش از تولـد “ولنتــــاین” میـان آریائیان روزی موسـوم بـه روز عشـق “سپنـدارمذگـــان یـا اسفنـدارمذگـان” بوده است.
ایـن روز در تقــویم زرتشتـی مصـادف است با پنجـم اسفنـد مـاه و در تقــویم جدیـد ایرانـــی ، که شش مـاه اول سـال سـی و یـک روز حسـاب می شــود ، شش روز بـه جلـو آمـده و دقیـقا مصـادف می شـود با ۲۹ بهمـــطن ، یعنـی چهـار روز پس از
روز عشـق فرنگــــی “ولنتــــاین”
زرتشیـان جشن سپنـــدارمذ “سپندارمذگـــان ، روز زن و روز زمیـــن” را هـرسالـه در پنجــم اسفنـد مـاه برگـــزار می کننــــد.

در ایـران باستـان هـر مـاه را سـی روز حسـاب می‌‌کـردند و عـلاوه بر اینکـه مـاه هـا اسـم داشتنـد، هـریـک از روزهـای مـاه نیـز یـک نـام داشتنـــد.
به‌عنـوان مثـال روز اول “روز اهـــورامـزدا”
روز دوم ، روز بهمـن “سـلامت ، اندیشـه” که نخستیـن صفت خداونـد است،
روز سـوم اردیبـهشت یعنـی “بهتـرین راستـی و پاکـی” کـه بـاز از صفـات خداونـد است،
روز چهـارم شهریور یعنـی “شاهی و فرمانروایی آرمانی” که خـاص خداوند است
و
روز پنجـم “سپندارمـــذ” بوده است.

“سپندارمـــذ” لقب ملـی زمیـن است یعنی گستـراننده ، مقـدس ، فروتن.
زمیـن نماد عشـق است چون با فروتنـی،تواضـع و گذشت به همه عشـق می‌‌ورزد. زشت و زیبـا را به یک چشـم می‌‌نگرد و همـه را چـون مـادری در دامان پر مهـر خـود امان می‌‌دهـد.
بـه همیـن دلیـل:

در فرهنـگ ایران باستان “سپندارمـــذ” را به‌ عنـوان نمـاد عشـق می‌‌پنداشتنـد.

پسونـد “گــــان” هـم به معنـی “جشن” است ، و در نتیجـه “سپنـدارمذگـان” به معنـی “جشن سپندارمذ” ، “جشن روز زن و زمیـــن” است.
در هـر مـاه ، یـک بـار ، نـام روز و مـاه یکـی می‌‌شـده است کـه در همـان روز کـه نامـش بـا نـام مـاه مقـارن می‌‌شـد ، جشنـی ترتیب می‌‌دادند متنـاسب بـا نـام آن روز و مـاه. مثـلاً شانزدهمیـن روز هـر مـاه “مهـــر” نـام داشت کـه در مـاه مهـر، “مهرگـــطان” لقـب می‌‌گــرفت.
همین طـور روز پنجـم هـر مـاه “سپندارمـذ” یا “اسفندارمـذ” نام داشت کـه در مـاه دوازدهـم سال کـه آن هـم “اسفندارمـذ” نـام داشت، جشنـی بـا همیـن عنـوان می‌‌گرفتنـــد.
“سپنـدارمذگـان” جشـن زمیـن و گرامـی داشت عشـق است کـه هـر دو در کنـار هـم معنـا پیـدا می‌‌کردنـد.
در این روز زنـان بـه شوهـــران خـود با محبت هدیـه می‌‌دادنـد.
مـردان نیـز زنـان و دختــران را بـر تخت شاهـی نشانـده ، به آنهـا هدیـه داده و از آنهـا اطاعت می‌‌کـردند.
جشن “سپنـدارمذگـان”یـا “اسفندارمـذ” ، روز گرامیـداشت زنـان در ایـران باستـان بـوده است.

در باور ایرانـى مـرد داراى قدرت مردانگـى و تفکـر و خـردورزى بیشتـرى است ، در برابـر آن زن نیـز داراى مهـر ورزى ، عشـق پـاک ، پاکدامنـى و از خـودگذشتگـــــى فـراوان تـرى است کـه هـر یـک از این دو بـه تنهایـــى راه به جایـى نبـرده و حتـى روند پویایـى گیتـى را هـم بـه ایستایـــى مى کشاننـــد.
اگر مـردان بدنـه هواپیـماى خوشبختـى اند،زنان موتور آن هستندو پیکـره بى موتـور و موتـور بى بدنـه هیـچ کدام به تنهایـى بـه اوج سعـادت نمى رسنـد بلکـه ذره اى حـرکت و جنبش هـم برایشـان ناممکـــن است.
آشـوزرتشت خوشبختى بشـر را وابستـه بـه میـزان دانش و خـرد انسان مى دانـد نـه جنسیت و قـومیت و رنـگ و نـژاد و از دیدگاه وى همه انسـان هـا ، همـه زنـان و مـردان داراى حقـوق برابـرند. او دختـران را در گـزینش همسـر آزاد شمـرده و عشق پـاک و دانش نیـک را دو معیـار اصلـــى مى داند و خوشبختـى همسـران جوان را در زندگى زناشویى در این مى داند که هر یک بکوشنـد تا در راستـى از دیگرى پیشى جویند.
ملت ایـران از جملـه ملت هایــی است که زندگـی اش با جشـن و شادمانـی پیـوند فراوانـی داشته است ، بـه مناسبت هـای گوناگـون جشن می‌‌گرفتنـد و بـا سـرور و شادمانـی روزگـار می‌‌گذرانـده اند. ایـن جشن هـا نشان دهنـده فرهنـــگ ، نحـوه زندگـی ، خلـق و خـوی ، فلسفـه حیـات و کـلاً جهـان‌بینـی ایرانیـان باستـان است.

Perse

No comments so far.

Be first to leave comment below.

Your email address will not be published.